Juridische en politieke overeenkomsten uit de zestiende eeuw, waarin de verhouding tussen religieuze overtuigingen binnen één gebied geregeld werden.
De verhouding tussen kerk en staat zoals deze aan het begin van de zestiende eeuw bestond, was gebaseerd op de eenheid van het christendom. De breuk in de kerk, die door de reformatie was ontstaan, had dan ook grote politieke en maatschappelijke consequenties. Tot herstel of behoud van de onderlinge vrede sloten politieke en kerkelijke vertegenwoordigers van protestante en katholieke zijde religievredes. Het bekendst is de religievrede van Augsburg uit 1555, waar een compromis tussen katholieke en lutherse vorsten werd gesloten, met bewuste buitensluiting van gereformeerden.
Kenmerkend voor de religievrede van Augsburg was dat de keuze van de vorst beslissend was voor heel zijn volk (cuis regio, eius religio). Wie anders koos dan de vorst, moest het gebied verlaten. Willem van Oranje poogde in 1578 tevergeefs een religievrede voor de Nederlanden te realiseren, waarin katholicisme en protestantisme naast elkaar konden bestaan.
Auteur
Herman Selderhuis [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
E. Walder (red.), Religionsvergleiche des 16. Jhd., 2 dl.(Bern 1961-1974)
