Zuid-Afrikaans staatsman (Bulhoek [Zuid-Afrika] 10.10.1825 - Clarens [Zwitserland] 14.7.1904)
Op tienjarige leeftijd nam Paul Kruger deel aan de Grote Trek van Boeren uit de Kaapprovincie naar het noorden, en hij droeg al jong verantwoordelijkheden bij de opbouw van de jonge Boerenrepubliek Transvaal. Kruger was in 1859 een van de stichters van de Gereformeerde Kerk in Zuid-Afrika en werd het symbool van het Afrikaner nationale streven. Na de Britse annexatie van Transvaal (1876) ontwikkelde Kruger zich tot de belangrijkste voorman van de Boeren. Hij was de leidende kracht achter de Eerste Transvaalse Vrijheidsoorlog (1880-1881) en werd in 1882 gekozen tot staatspresident. Transvaal maakte een snelle ontwikkeling door, zeker nadat in 1886 goud gevonden werd. Kruger verdedigde koppig de onafhankelijkheid van de Zuid-Afrikaansche Republiek, die als struikelblok fungeerde voor de imperialistische droom van een Brits gedomineerd Afrika van Cape to Cairo. Toen duidelijk was dat bij de onderhandelingen over de politieke grieven van de blanke niet-Boeren in Transvaal de honorering van de Britse eisen overgave betekende, begon hij vol godsvertrouwen de Anglo-Boerenoorlog (1899-1902).
In 1900 begaf Kruger zich in ballingschap in Nederland, en later in Zwitserland.
Auteur
G.J. Schutte [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Paul Kruger, Gedenkschriften (1902)
D.W. Krüger, Paul Kruger, 2 dln (Johannesburg 1961-63)
