Vereniging van humanisten.
Het georganiseerd humanisme heeft in Nederland gestalte gekregen in een drietal verenigingen: De Vrije Gedachte (1856), Humanitas (1945) en het Humanistisch Verbond (1946). Het uitgangspunt van het Humanistisch Verbond: ‘Het humanisme is de levensovertuiging die probeert leven en wereld te begrijpen uitsluitend met menselijke vermogens. Het acht wezenlijk voor de mens zijn vermogen tot onderscheidend oordelen, waarvoor niets of niemand buiten hem verantwoordelijk kan worden gesteld.’
Het humanisme wordt gekenmerkt door: de voortdurende bereidheid zich in denken en doen naar normen van redelijkheid en zedelijkheid te verantwoorden; de helpende zorg voor de medemens om hem in staat te stellen zich te ontplooien tot een volwaardig bestaan in zelfbestemming; en het streven naar een samenleving waarin vrijheid, gerechtigheid, verdraagzaamheid, eerbied voor de menselijke waardigheid en medemenselijkheid centraal staan.
Auteur
Paul Cliteur [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Paul Cliteur en Wim van Dooren (red.), Geschiedenis van het humanisme (Meppel/Amsterdam 1991)
