Zweeds politicus (Jönköping [Zweden] 29.7.1905 - Ndola [Rhodesië, nu Zimbabwe] 17/18.9.1961)
Op een vredesmissie ten gunste van Kongo (nu: Zaïre) Dag Hammarskjöld groeide op in een luthers gezin, dat werd beheerst door principes en idealen. Studeerde in Uppsala literatuurgeschiedenis, filosofie, Frans en economie. Hammarskjöld maakte een snelle carrière in de ambtenarij die uitmondde in een ministerschap in 1951. Geheel onverwacht werd hij op 7 april 1953 benoemd tot secretaris-generaal van de Verenigde Naties kwam hij bij een vliegtuigongeluk om het leven.
Na zijn dood werden persoonlijke aantekeningen met een mystiek-religieuze inslag uitgegeven onder de titel Vägmärken (in het Nederlands: Merkstenen). Het geschrift getuigt van een grote belezenheid (onder andere Meister Eckhart, Thomas à Kempis, Johannes van het Kruis en Zweedse dichters) en een zeer persoonlijke verwerking van die mystici. Een opmerkelijke uitspraak voor een man die over de hele wereld reisde is: ‘De langste reis is de reis naar binnen.’ (Merkstenen, Kampen 2002, blz. 52). In 1961 ontving hij postuum de Nobelprijs voor de Vrede.
Auteur
Arie Bijl [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Jurjen Beumer, De langste reis is de reis naar binnen. Het politiek-mystieke leven van Dag Hammerskjöld (Baarn 1997)
