Straf die bestaat uit het ter dood gebracht worden.
De doodstraf is in een groot deel van de westerse wereld afgeschaft. In Nederland werd de doodstraf in 1870 afgeschaft en bij de grondwetsherziening van 1983 ook uit het militaire recht en het oorlogsrecht geschrapt. De Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) keert zich tegen deze afschaffing. Het belangrijkste argument voor de doodstraf vindt men in de bijbel: ‘Wie des mensen bloed vergiet, diens bloed zal door de mens vergoten worden’ (Gen. 9:6). Een moeilijkheid is dat het Oude Testament de doodstraf eist voor nog ongeveer twintig andere delicten, zoals incest, ontvoering en sabbatsschending. In het Oude Testament stond de doodstraf bovendien in het kader van bloedwraak, die voltrokken moest worden door familie van de dodelijk getroffen persoon, zelfs wanneer deze persoon per ongeluk om het leven was gebracht en niet had kunnen vluchten naar een van de asielsteden in Israël.
Nu en dan is er discussie over de vraag of de doodstraf zo absoluut moest worden afgeschaft als nu het geval is. Het is nu niet meer mogelijk zelfs in uitzonderlijke situaties, zoals bestraffing van oorlogsmisdadigers, terroristen en tirannieke leiders, de doodstraf toe te passen.
Auteur
J. Douma [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Hans Abma, Gerechtigheid zonder beul: over doodstraf, recht op leven en christelijk geloof (Baarn 1997)
