Eigenlijke naam: Martinus, zoon van heidense ouders (Sabaria, thans Szombathely [Hongarije] 316/317 - Candes [Frankrijk] 8.11.397)
Hij werd christen en stichtte in Liguge omstreeks 360 het eerste klooster van West-Europa. Omstreeks 371 werd hij bisschop van Tours. Bij Tours stichtte hij te Marmoutier een belangrijk klooster. Martinus was beroemd vanwege zijn ascese, rechtvaardigheidsgevoel en wonderen. Martinus werd de schutspatroon van de Franken. Zijn verering verspreidde zich over een groot deel van Europa en veel kerken, kloosters, bisdommen en plaatsen zijn naar Martinus vernoemd. Martinus was een van de eerste niet-martelaren die officiële kerkelijke verering genoot. Zijn feestdag, 11 november, is verbonden met volksgebruiken, zoals fakkeltochten, vuren en zingende, snoepbedelende kinderen. Martinus neemt ook de plaats in van Sint Nicolaas en deelt zelf snoepgoed uit. Martinus wordt meestal uitgebeeld als soldaat, zijn mantel delend met een bedelaar.
Auteur
Antoine Jacobs [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Peter Nissen, Els Rose (ed.), Sulpicius Severus. Het leven van de heilige Martinus (Kampen, 1997)
antoine jacobs
