Frans architect en kunstenaar (La Chaux-de-Fonds 6.10.1887 - Roquebrune-Cap-Martin 27.8.1965)
Eigenlijke naam: Charles-Edouard Jeanneret. Zijn ‘sociale verbeelding’ bezorgde hem wereldwijd opdrachten, ook van kerkelijke zijde. Binnen zijn ‘wooneenheden’ van vele etages, geheel op pijlers, moest zich het totale leven afspelen (voorbeeld: Marseille, 1947-1952). Zijn principe – skeletbouw in dienst van een ‘spirituele constructie’ – verbond hem met de gotiek. ‘Mystieke kwaliteit’ zocht hij daarentegen door het bouwlichaam in open verbinding te stellen met de kosmische ruimte. Zijn ideaal was ‘de horizon overwinnen’.
Zijn Nôtre-Dame-du-Haut (Ronchamps, 1955) berust op niet-kerkelijk privéinitiatief. De hagelwitte bedevaartkapel domineert een hoogte die al als voorchristelijke cultusplaats gediend zou hebben. Opmerkelijk is het neerhangende betonnen dak. Dit overdekt een spelonkachtige ruimte, waar drie torenvensters het zonlicht per dagdeel naar een ander altaar leiden. Le Poème Electronique, zijn paviljoen voor Philips voor de wereldtentoonstelling in Brussel (1958) was het eerste grootschalige multimediaproject.
Auteur
Willem L. Meijer [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Sigfried Giedion, Space, Time and Architecture VI (London 1995 6e druk)
