Rust in acht nemen op zondag.
De sabbat had als een van de motieven het rusten van de werken. Volgens de bepaling in Deuteronomium 5:12-15 dienden ook de kinderen, de slaven, de vreemdelingen en het vee op de sabbat te rusten. De vroege kerk beschouwde de zondag niet als dag van rust, en heeft de sociale betekenis van het sabbatsgebod als noodzakelijke fysieke rust van het dagelijkse werk niet op de zondag overgebracht. Dat hangt samen met de afgrenzing in de richting van de sabbat, ook door christenen, die wél het karakter van rusten van het werk had.
Calvijn heeft het sociale motief van het rusten van het werk opnieuw tot gelding gebracht.
De Nederlandse overheid heeft in de Arbeidswet van 1919 vastgelegd, dat arbeid op zondag in principe verboden is. De Winkeltijdenwet van 1996 heeft de mogelijkheid geboden tot verruiming van de openingstijden van winkels.
Auteur
G.C. den Hertog [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
C.B. Posthumus Meyjes, Een dag van staken. Zuinig zijn op de zondag (Zoetermeer 1995)
E.A. de Boer e.a., Zondag heerlijke dag. Rapport van deputaten vierde gebod en zondag aan de generale
synode van de Gereformeerde Kerken in Nederland Amersfoort 2005 (Barneveld 2004)
Zie ook
Economie en zondagsrust
