Engels opwekkingsprediker (Epworth 17.06.1703 - Londen 2.3.1791)
Wesley studeerde in Oxford en werd als geestelijke bevestigd in de Church of England. Samen met zijn broer Charles Wesley en andere studenten leidde hij de holy club. Zij legden zich toe op innerlijke heiligheid en beijverden de praktijk van het christelijk leven, bijvoorbeeld door het bezoeken van gevangenissen. Van meet af aan gaf dit spanningen met de Church of England. Om de strakke discipline sprak men spottend van methodist.
In 1735 vertrokken John Wesley met zijn broer naar Amerika, in de hoop dat het zendingswerk zijn innerlijk leven zou verdiepen. Hij keerde in 1738 teleurgesteld terug. Zielenrust vond hij wel op 24 mei 1738 in de Aldersgate Street; tijdens het lezen van Luthers voorwoord op de Romeinenbrief ervoer John Gods genade.
In 1739 stichtte Wesley de eerste methodistische samenkomst in Bristol; dit was het begin van het wereldwijde methodisme. Hij was een befaamd organisator, schrijver en opwekkingsprediker. Hij trok van plaats tot plaats en hield in zijn leven meer dan 40.000 preken. Wesley keerde zich tegen sociale misstanden en leverde een belangrijke bijdrage aan de afschaffing van de slavernij.
Zijn theologie heeft een arminiaanse en perfectionistische trek (arminianisme).
Auteur
W. van Vlastuin [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
