Geloofsbeleving waarbij de vervlechting van een innerlijke doorleving en een bijbelse stilering van het leven een belangrijke plaats inneemt.
In de gereformeerde traditie wordt hiervoor wel de uitdrukking ‘vreze des Heeren’ gebruikt. Men spreekt ook wel over een bevindelijk geloofsleven of over een piëtistische of puriteinse levenswijze (zie ook: piëtisme en puritanisme). In de middeleeuwse vroomheid kende men de devotie als het aan God en de kerk gewijde leven. Verschillen in vroomheidsbeleving zijn terug te voeren op theologische achtergronden, en omgekeerd. Zo kan vroomheid die losraakt van Gods genade, wettische trekken krijgen. In de Gereformeerde Kerk is de Nadere reformatie te zien als een vroomheidsbeweging waarin beide aspecten aanwezig zijn. Voetius hield zijn inaugurale rede in Utrecht over het onderwerp: scientia cum pietate conjugenda (over wetenschap, verbonden met vroomheid).
Auteur
W. Verboom [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
C.A. de Niet, Gisbertus Voetius. De praktijk der godzaligheid, 2 delen (Utrecht 1996)
