Kopen of verkopen van geestelijke ambten.
Het begrip is ontleend aan de bijbel (Hand. 8:18) waar Simon de Tovenaar aan de apostelen geld wilde geven om zo in het bezit te komen van de gave van de Heilige Geest. Ondanks vele conciliaire bepalingen van de Rooms-Katholieke Kerk die simonie in de vorm van het verwerven van een vooral bisschoppelijke wijding of een kerkelijk ambt verboden, bleef dit verschijnsel tot aan de strenge verbodsmaatregelen van het concilie van Trente (1545-1563) bestaan.
In de Codex iuris canonici wordt simonie ten strengste verboden. Ook in het protestantisme kwam simonie voor, waartegen strenge verbodsbepalingen werden uitgevaardigd, zoals in de Dordtse kerkorde van 1618-1619. Wetboek van het canoniek recht. Latijns-Nederlandse uitgave (Brussel-Hilversum 1987); Kerkorde en ordinanties van de Protestantse kerk in Nederland, inclusief de overgangsbepalingen (Zoetermeer 2003).
Auteur
E.G. Hoekstra [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
