Oudste van de gereformeerde belijdenisgeschriften die bekend staan als de Drie formulieren van enigheid.
Zij werd onder de naam Confession de Foy opgesteld door Guido de Brès, naar het model van de Franse geloofsbelijdenis van 1559. De Latijnse aanduiding Confessio Belgica herinnert aan haar afkomst uit de zuidelijke Nederlanden.
In een uiterst gespannen situatie, waarin de niet-katholieken door de overheid vervolgd werden, wilde de opsteller de gereformeerde leer uiteenzetten en zich daarbij van de revolutionair gezinden distantiëren. Vanwege onoverkomelijke bezwaren tegen de daarin geformuleerde visie op de overheidstaak (weren en uitroeien van afgoderij en valse godsdienst) zetten de Gereformeerde Kerken in 1905 een gedeelte van het 36ste artikel tussen haakjes.
Anderen in de gereformeerde gezindte willen daaraan blijven vasthouden. Zo beroept de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) zich in haar beginselprogram uitdrukkelijk op artikel 36.
Auteur
C.S.L. Janse [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
