Iemand die zich uit religieuze overwegingen terugtrekt uit de samenleving, ook wel (h)eremiet genoemd.
Verschillende godsdiensten kennen dit verschijnsel van terugtrekking, hetzij in de wildernis, hetzij in de woestijn (Grieks: erèmos, vandaar eremiet of heremiet), hetzij in een geïsoleerd gelegen kleine woning of afgesloten ruimte (kluis). In het vroege christendom koos men voor een isolement in de woestijn, naar het voorbeeld van Jezus, die zich veertig dagen in de woestijn terugtrok. In de Middeleeuwen betrof het vooral kluizenaars. Uit de vorming van groepen kluizenaars zijn verschillende orden voortgekomen, bijvoorbeeld de kartuizers. In de Middeleeuwen kwam ook de meest strenge vorm voor van insluiting achter een verzegelde deur of inmetseling, slechts door een luikje van de buitenwereld gescheiden. Het bekendste Nederlandse voorbeeld daarvan is de Utrechtse zuster Bertken.
Auteur
Katholiek Documentatiecentrum [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
