Communieviering met leden van verschillende kerken.
De oecumenische beweging stelt zich ten doel te werken aan het herstel van de eenheid of de communio (gemeenschap) van de gescheiden kerken. Op de weg daarnaartoe zijn allerlei tussenstappen denkbaar zoals interkerkelijk beraad, gezamenlijk getuigenis, gezamenlijk diaconaat en gezamenlijk gebed. Ook intercommunie is een etappe.
De betekenis van de term werd voor het eerst helder gedefinieerd door de Commissie voor Geloof en Kerkorde van de Wereldraad van Kerken: twee kerken, die niet tot dezelfde confessionele familie behoren, komen met elkaar overeen hun leden toe te staan vrijelijk in elk van beide kerken te communiceren (bijvoorbeeld de anglicaanse, de oud-katholieke kerk en de kerken die de Konkordie van Leuenberg hebben onderschreven). In deze strikte zin is intercommunie dus een zaak tussen kerken.
In een minder precieze zin wordt het begrip intercommunie ook gebruikt voor deelname van leden van andere kerken aan de viering van het heilig avondmaal of de eucharistie. Door de kerken wordt verschillend gedacht over de wenselijkheid van een dergelijke deelname aan de viering van de maaltijd des Heren als middel op de weg naar volledige gemeenschap.
Auteur
Geert van Dartel [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Auteur
C. Krijnsen, Intercommunie. Theologische discussie 1969-1983 (Leiden 1984)
Raad van Kerken, Intercommunie (Zoetermeer 1999)
