Iconenwand die in de orthodoxe kerken het heiligdom (de altaarruimte) afscheidt van de ruimte voor de gelovigen.
Ze is het symbool van het onderscheid tussen de hemelse en de nog niet voltooide aardse werkelijkheid, die evenwel in de liturgie elkaar raken. De nadruk ligt daarom op de mogelijkheid van de ontmoeting en niet op de scheiding. Daarom blijven de deuren van de iconostase in de paastijd, de tijd van de verlossing, wijd geopend. De iconostase is in de loop der eeuwen uitgegroeid tot een soms massieve wand met iconen die in verschillende rijen geordend zijn volgens een vast patroon, wat per regio kan verschillen. De iconenwand beeldt op deze manier de heilsgeschiedenis uit en is tevens een catechese voor het volk.
Auteur
H. Teule [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
