Schrijven van een of meerdere bisschoppen aan hun gelovigen over actuele zaken in de Rooms-Katholieke Kerk of over het christen-zijn in het leven van alledag.
Bekend zijn na 1853 de jaarlijkse vastenbrieven, die de bisschoppen afzonderlijk aan hun gelovigen schreven. Belangrijk zijn ook de gezamenlijke herderlijke brieven van de Nederlandse bisschoppen tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarin zij fel protesteerden tegen de handelingen van de Duitse bezetter en alle medewerking verboden aan nationaal-socialistische organisaties. Ook in de jaren van (1962-1965) en kort na het Tweede Vaticaans Concilie schreven de bisschoppen meerdere gezamenlijk brieven.
In de protestantse kerken wordt het begrip ‘herderlijk schrijven’ gebruikt voor een brief van de synode aan de kerkleden.
Auteur
J. Peijnenburg [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
