Duits predikant en hoogleraar (Kassel 30.3.1820 - Marburg 25.7.1879)
Heppe is in Nederland bekend geworden door zijn studies over de na-reformatorische theologie. Deze ontstonden door een heftige botsing tussen Heppe en A.F.C. Vilmar over het karakter van de Hessische kerk. Vilmar, lutheraan, meende dat die kerk vooral luthers was, in antigereformeerde zin. Heppe achtte deze kerk ‘deutsch-reformiert’, waarbij hij zelf het spoor van Melanchton volgde.
Zijn bekendste studie is Die Dogmatik der evangelisch-reformierten Kirche (1861), in 1934 opnieuw uitgegeven door E. Bizer. Daarin geeft hij een samenvatting van de na-reformatorische theologie.
Auteur
M.J. Aalders [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
F.W.Bautz, ‘H.L.J. Heppe’, in: Biographisch-bibliographisch Kirchenlexicon, 2, kol. 726-727
