Remonstrants predikant en theoloog (Dordrecht 5.11.1912 - Leiden 23.10.2000)
Na zijn theologiestudie te Leiden verbleef Herman Heering enige tijd in de Verenigde Staten. In 1937 promoveerde hij op de religieuze toekomstverwachting in de Amerikaanse theologie. Hierna werd hij predikant te Naarden-Bussum en den Haag. In 1964 werd hij benoemd tot hoogleraar godsdienstwijsbegeerte en ethiek te Leiden. In zijn predikantschap en hoogleraarschap stond ethiek centraal. Hij had aandacht voor bijzondere kwesties als tragiek, schuldeloze schuld en de macht van het boze. Binnen de godsdienstwijsbegeerte oriënteerde Heering zich op joodse denkers als M. Buber, E. Levinas en F. Rosenzweig.
Auteur
Tjaard Barnard [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
E.J. Kuiper (ed.), Geloven, denken, doen. Weerspiegeling van evangelie en cultuur in Wending-artikelen van H.J. Heering 1947-1989 (z.j., z.p.)
E.P. Meijering, Van Roessingh via Schilder tot Kuitert. Een eeuw denken over christelijk geloven (Kampen 1999)
Zie ook
Herman Johan Heering (2009)
