Methode voor gebed, ontwikkeld door Ignatius van Loyola op basis van zijn persoonlijke ervaringen, en gepubliceerd in 1548.
De oefeningen vormen een werkboek voor de begeleiding van iemand die een keuze maakt. Ze vormen een rechtstreekse dialoog met God op basis van het evangelie. De methode wordt aangepast aan iemands concrete leefsituatie. Zij vormt een gebedsschool die leidt tot een leven in verbondenheid met God. De oefeningen omvatten vier ‘weken’ waarin achtereenvolgens aan bod komen: de zondige mens en de vergevende God; Jezus’ kinderjaren en openbare leven; de lijdende mensenzoon; de verrezen Heer. Hierbij wordt telkens gevraagd om een engagement met de Heer. Wegens de grote vraag werden de oefeningen in groepsverband en verkorte vorm aangeboden (gepreekte retraite). Omdat dit tegen het wezen ervan indruiste, werd deze praktijk rond 1960 grotendeels verlaten.
Auteur
Paul Begheyn [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Ignatius van Loyola, Geestelijke Oefeningen, ed. Mark Rotsaert (Averbode 1994)
