Streven in Frankrijk in de achttiende en negentiende eeuw om de invloed van de staat op de Franse Rooms- Katholieke Kerk te vergroten.
Het gallicanisme werd gesteund door bisschoppen, die zich minder afhankelijk wilden maken van de paus en de Romeinse curie (zie conciliarisme). Het concordaat dat Napoleon in 1801 sloot met de paus, ademde een sterk gallicaanse geest. Gallicaanse tendensen in de Franse kerk werden opnieuw sterker rond het Eerste Vaticaans Concilie, vanwege de (aanstaande) afkondiging van de pauselijke onfeilbaarheid.
Auteur
Katholiek Documentatiecentrum [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
