Bijeenkomst van katholieke bisschoppen, priesters en leken met als doel: hulde te brengen aan Christus in de eucharistie en het christelijk geloof te verdiepen.
Het eucharistisch congres ontstond in de negentiende eeuw in Frankrijk. De initiatiefneemster was Emilie Tamisier, die omstreeks 1860 contact zocht met Pierre Eymard (1811-1868), de stichter van de congregatie van de Priesters van het Heilig Sacrament. In deze tijd nam de devotie tot de eucharistie sterk toe, vooral in de vorm van processies en aanbidding van de Heer in de eucharistie. Een grote bijeenkomst in 1873 in Parayle-Monial leidde uiteindelijk tot het eerste eucharistisch congres te Lille (Rijssel) in 1881. De volgende eucharistische congressen werden onder meer gehouden in Jeruzalem (1893), Lourdes (1899) en Wenen (1912). Het tweede te Lourdes gehouden congres (1914) werd onderbroken door de Eerste Wereldoorlog. Het congres te Amsterdam (1924) wekte nogal wat wrevel en onbegrip, vooral bij de protestanten; de gebeurtenis werd mede verantwoordelijk voor het (tijdelijk) terugtrekken van de Nederlandse vertegenwoordiger bij het Vaticaan.
Na de Tweede Wereldoorlog zette de internationalisatie van de congressen door en werden er verscheidene in de Derde Wereld gehouden.
Auteur
J. Peijnenburg [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
