Gedeelte van het eucharistisch gebed waarin de Heilige Geest wordt afgeroepen over het brood en de wijn.
De meeste epiclesen vertonen drie kenmerken: God wordt gevraagd zijn Geest te zenden; doel van de zending van de Geest is dat deze de gaven heiligt, met name dat hij ze verandert in het lichaam en bloed van Christus; er wordt gebeden voor de gelovigen die tijdens de communie deel zullen krijgen aan het lichaam en bloed van Christus.
De epiclese is in de eerste eeuwen van het christendom ontstaan. In de oosterse kerken heeft ze altijd gegolden als een belangrijk hoogtepunt binnen het eucharistisch gebed. De Romeinse canon daarentegen heeft nooit een epiclese gekend. In de eucharistische gebeden die zijn opgenomen in het Romeins missaal van 1970 is een dubbele epiclese te vinden: vóór de instellingswoorden wordt de Geest afgeroepen over het brood en de wijn, en na de instellingswoorden over de gelovigen. De nieuwere eucharistische gebeden van veel andere kerken kennen eveneens een epiclese.
Auteur
Gerard Rouwhorst [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
J. McKenna, Eucharist and Holy Spirit (Great Wakering 1975)
R.Taft, ’From logos to spirit. On the early history of the epiclesis’, in: A. Heinz/H. Rennings, Gratias agamus (Freiburg-BaselWien 1992), 489-502
