Hervormd predikant, oudtestamenticus en politicus (Maasdam 24.4.1868 - Leiden 29.4.1948)
Komend uit een orthodox gezin maakte Bernard Eerdmans in zijn studententijd de overstap naar de moderne theologie. Na een theologiestudie en promotie te Leiden was hij predikant te Midwoud. In 1898 werd hij hoogleraar Oude Testament in Leiden. Als hoogleraar nam hij afscheid van de grote nadruk op bronnensplitsing. Zijn belangstelling lag vooral op het gebied van de godsdienst van Israël. Zijn historisch-kritische exegese keerde zich tegen een al te stichtelijke uitleg van het Oude Testament.
In kerkpolitieke zin verdedigde Eerdmans de rechten van vrijzinnige hervormden binnen hun eigen kerk. Hij bestreed met zijn Evangelische Unie modernen die hun kerk verlieten voor de Remonstrantse Broederschap. Eerdmans was in 1914- 1918 en 1931-1933 lid van de Tweede Kamer voor de Liberale Vrijheidsbond. Daarnaast was hij in de periode 1917-1927 lid van de gemeenteraad te Leiden.
Auteur
Tjaard Barnard [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
C. Houtman, ‘Eerdmans, Bernardus Dirks’, in: Biografisch Lexicon voor de geschiedenis van het Nederlandse protestantisme, dl 3 (Kampen 1988), 101-105
J.P. Heering, ‘B.D. Eerdmans (1868-1948): “the lonely critic”’ in R.B. ter Haar Romeny, Quisque suis viribus 1841-1891. 150 jaar theologie in dertien portretten (Leiden 1991)
Zie ook
Bernardus Dirks Eerdmans (2009)
