Schots theoloog (Duns, tussen 23.12.1265 en 17.3.1266 - Keulen 8.11.1308)
De franciscaan Johannes Duns Scotus studeerde theologie in Oxford en gaf les aan de universiteiten en de studiecentra van de franciscanen te Parijs, Oxford en Keulen. Hij verschilde van mening met Thomas van Aquino omdat hij het intellect ondergeschikt maakte aan de wil. Volgens Duns Scotus kan het intellect geen intuïtieve of rechtstreekse kennis van God hebben en is Gods bestaan niet evident, zoals Anselm van Canterbury leerde.
Het menselijk brein kan wel concepten over God vatten op de hem eigen wijze, dit wil zeggen niet louter door analogie. In zijn kennisleer verwerkte Duns Scotus zowel de leer van Aristoteles als de opvattingen van Augustinus en het neoplatonisme.
Naast de uitgave van de Opera omnia, Commissio Scotistica (ed.) (1950-1993) verschijnen de Opera philosophica, The Franciscan Institute (ed.) (1997).
Auteur
Janick Appelmans [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
A. Vos Jaczn., Johannes Duns Scotus (Leiden 1994)
R. Cross, Duns Scotus (New York-Oxford 1999)
