Belijdenisgeschriften uit de zestiende en zeventiende eeuw, die in de Nederlandse kerken van gereformeerde signatuur geldend zijn.
Het betreft de Nederlandse geloofsbelijdenis (1561), de Heidelbergse catechismus (1563) en de Dordtse leerregels (1618-19). Organisaties in de gereformeerde gezindte brengen veelal hun identiteit tot uitdrukking door de drie formulieren in hun grondslag op te nemen. De hervormde kerkorde van 1951 noemde ook de catechismus van Genève als geschrift waarin het belijden der kerk was verwoord. In de kerkorde van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) wordt daarnaast verwezen naar de onveranderde Augsburgse confessie en de catechismus van Luther, alsmede naar de Barmer Thesen en de conkordie van Leuenberg. Bepaalde onderdelen, zoals de voorzienigheidsleer en de veroordeling van de ‘paapse mis’ in de Heidelbergse catechismus en de leer van de dubbele predestinatie in de Dordtse leerregels, roepen in bepaalde sectoren van de gereformeerde gezindte in toenemende mate bezwaren op.
Auteur
C.S.L. Janse [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
J.N. Bakhuizen van den Brink, De Nederlandse belijdenisgeschriften (Amsterdam 1976 2de druk)
