Theoloog, die na een loopbaan als predikant (Hall 1843, Rotterdam 1847) in 1859 hoogleraar te Utrecht werd (Langerak 20.11.1817 - Utrecht 17.12.1897)
Doedes doceerde exegese van het Nieuwe Testament, hermeneutiek, encyclopedie, natuurlijke theologie en de geschiedenis der godsdiensten, maar hij is vooral bekend geworden als nieuwtestamenticus. In een tijd van toenemende historische kritiek op de bijbel ontwikkelde hij zich tot een enigszins rationalistisch georiënteerde apologeet. In talloze publicaties streed hij voor de historische feitelijkheid van de evangeliën. Typerend is zijn geschrift De opstanding van onzen Heere Jezus in hare zekerheid en belangrijkheid voorgesteld. Deze apologetische houding leidde tot veel polemieken met moderne theologen en leden van de Groninger richting. Befaamd was zijn collectie zeldzame boekwerken op het gebied van kerk en theologie: Collectie van rariora: inzonderheid godsdienst en theologie (Utrecht 1887).
Auteur
M.J. Aalders [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
P.L. Schram, Jacobus Isaac Doedes (Wageningen 1952)
P.L. Schram, Doedes, Jacobus Isaac, in: D. Nauta e.a. (red.), Biografisch Lexicon voor de Geschiedenis van het Nederlandse Protestantisme II (Kampen 1983) 169-172
Zie ook
Jacobus Isaac Doedes (2009)
