Groep Duitse christenen die zich op 6 juni 1932 in Berlijn meldden als deelnemer aan de verkiezingen van de personen die leiding geven aan het kerkelijk leven.
Met die naam greep men terug op een beweging die tijdens en kort na de Eerste Wereldoorlog in Duitsland opgang maakte. Men verlangde toen naar een Deutsches Christentum, en stichtte een Bund für die Deutschkirche. Het ging in 1932 om meer dan alleen de combinatie van nationaal-socialisme en christendom, met name protestantisme: men zocht naar een werkelijk Duitse variant van religie, in dit geval de christelijke religie.
De partij zag in Hitler de man die deze nieuwe religie tot grote bloei kon brengen. Op 23 juli 1933 wonnen de Deutsche Christen met overweldigende meerderheid de kerkelijke verkiezingen. Enkele maanden later raakten zij een groot deel van hun aanhang in één klap kwijt, toen op een massabijeenkomst hun eigenlijke bedoelingen duidelijk werden. De partij leidde daarna een slapend bestaan.
Auteur
Jan Ridderbos [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Doris L. Bergen, Kruis met haken (Baarn 1997)
