Kerk of geloofsgroepering.
In het bijzonder: kerk of geloofsgroepering die het bestaansrecht van andere godsdienstige groeperingen erkent en een positieve relatie met de samenleving onderhoudt. In de godsdienstsociologie onderscheidt men denominaties van sektarische groepen, die het alleenrecht op de waarheid claimen en dikwijls op gespannen voet staan met de omringende samenleving. Veel religieuze groeperingen starten als sekte om zich gaandeweg te ontwikkelen tot een denominatie. Vaak gaat dit gepaard met een vermindering van orthodoxie en een minder strikte levensstijl. Volgens de Amerikaanse theoloog H.R. Niebuhr (1894-1962) leidt een dergelijke ontwikkeling ertoe dat sommigen, met name uit de lagere sociale klassen, zich uit onvrede zullen afscheiden om opnieuw een sekte te stichten.
In het onderwijs heeft denominatie de betekenis van confessionele of levensbeschouwelijke identiteit en onderscheidt men onder meer de richtingen openbaar, algemeen bijzonder, roomskatholiek en protestants.
Auteur
H.C. Stoffels [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
H.R. Niebuhr, The Social Sources of Denominationalism (New York 1929)