Van het Latijnse consistorium: verzamelplaats, bediendevertrek of kabinet van de keizer.
Binnen de christelijke kerken heeft het begrip verschillende betekenissen. In de protestantse kerken wordt met consistorie een kerkelijke bijeenkomst bedoeld, meestal kerkenraad, waar men zonder inmenging van derden besluiten neemt. De consistorie is tevens de vergaderplaats van een kerkenraad van de plaatselijke gemeente, zoals dat sterk in het gereformeerd protestantisme in de zestiende eeuw tot ontwikkeling is gekomen.
Predikant(en) en ouderlingen hebben volgens hun ambt zitting in het consistorie; hun belangrijkste taak bestaat in het toezicht op de leer en het leven van de kerkleden. Binnen de Rooms-Katholieke Kerk heeft consistorie de betekenis van de vergadering van kardinalen en bisschoppen, met de paus als voorzitter.
Auteur
H. Veldman [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
D. Nauta, Verklaring van de Kerkorde van de Gereformeerde kerken in Nederland (Kampen 1971)
