Voormalige abdij van benedictijnen in Bourgondië.
Zij werd gesticht in 910, op grond die geschonken was door hertog Willem van Aquitanië. In afwijking van feodale praktijken zag hij af van alle aanspraken (bestuur, betalingen) op de abdij. De abdij hoorde direct onder de Heilige Stoel, die Cluny via talrijke privileges beschermen zou. De kloostergemeenschap koos ook haar eigen abt. Het leven stond er vooral in het teken van grote zorg voor de eredienst.
Cluny kreeg talrijke dochterkloosters en werd het middelpunt van een hervormingsbeweging in de orde, die de invloed van leken op kloosters terugdrong en nadien mede de gregoriaanse hervorming inspireerde. Rond het midden van de twaalfde eeuw was het klooster (onder abt Petrus Venerabilis) qua omvang en uitstraling op zijn hoogtepunt. Cluny bleef bestaan tot de Franse revolutie en werd kort nadien vrijwel geheel gesloopt.
Auteur
Gian Ackermans [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
N. Bulst e.a., ‘Cluny, Cluniazenser’, in: Lexikon des Mittelalters II (München 1983), 2172-2194
