Geestelijke leidsvrouw (Assisi 1193 - Assisi 11.8.1253)
Haar sterfdag – 11 augustus – is in de katholieke kerk een feest- en gedenkdag.
Clara behoorde tot de stadsadel van Assisi en maakte als kind de gewapende conflicten mee, waarmee de opkomende burgerij zich steeds meer wist te onttrekken aan de macht van de adel. In plaats van zich te laten uithuwelijken, maakte zij als jong meisje de keuze om een godgewijd leven te leiden en ondersteunde zij de armen van de stad.
Franciscus van Assisi die hiervan hoorde, raakte geïntrigeerd en in ontmoetingen tussen beiden rijpte in Clara het verlangen om te gaan leven zoals Franciscus en zich in volstrekte armoede aan Christus toe te wijden. In 1212 voegde zij zich bij Franciscus en zijn broeders. Na enige omzwervingen vestigde zij zich met andere vrouwen bij het kerkje van San Damiano, even buiten Assisi, dat de bakermat werd van de orde van de clarissen. Als eerste vrouw die een orderegel heeft geschreven, stelde Clara zich zelfbewust op tegenover de kerkelijke overheden. Zij was raadgeefster van Franciscus en de minderbroeders, maar ook van pausen en is bekend door haar diepzinnige brieven aan de heilige Agnes van Praag.
Auteur
J. van den Eijnden [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Anton Rotzetter, Clara van Assisi. De eerste franciscaanse vrouw (Haarlem z.j.)
Angela Holleboom e.a., Clara van Assisi. Geschriften, leven, documenten (Haarlem 1985)
Edith van de Goorbergh, Theo Zweerman, Clara van Assisi: licht vanuit de verborgenheid (Assen 1994); Gerard Pieter Freeman, Franciscus en Clara, moeder en dochter (Utrecht 1999)
