Engelse monnik, oorspronkelijke naam Wynfrith (Exeter 672 - Dokkum 5.6.754)
Als kind trad hij toe tot een klooster in het bisdom Exeter, waar de uit Ierland stammende missiegedachte sterk leefde. Hij werd tot priester gewijd en werd leider van de kloosterschool. In 716 reisde hij naar de Friezen om hen met het evangelie bekend te maken. Na een half jaar keerde hij teleurgesteld terug naar Engeland.
In 718 vertrok hij opnieuw. Van paus Gregorius II kreeg hij opdracht zending te bedrijven onder de Germanen. Van hem kreeg hij de naam Bonifatius, naar een Romeinse heilige. Bonifatius was eerst werkzaam in Beieren, Thüringen en Hessen. Hij reisde na de dood van de Friese koning Radbod door naar Utrecht, waar hij twee jaar samenwerkte met Willibrord. Op zijn tweede reis naar Rome werd hij in 722 gewijd tot missiebisschop. In Hessen en Thüringen stichtte hij kloosters en organiseerde de katholieke kerken in bisdommen (met synoden). Hij werd benoemd tot aartsbisschop van de Germanen te Mainz. Bonifatius is tijdens een zendingsreis in de omgeving van Dokkum vermoord. Hij ligt begraven in het klooster te Fulda.
Auteur
H. Veldman [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
A. Jelsma, De blaffende hond. Aspecten uit het leven van Wynfreth Bonifatius (Den Haag 1973)
W.P. Romain, Bonifatius. Grondlegger van Europa (Baarn 1991)
Zie ook
Bonifatius
