Term die in protestants-christelijke kringen in de twintigste eeuw wel werd gebruikt voor tweede kerstdag, tweede paasdag, tweede pinksterdag en hemelvaartsdag.
Deze dagen werden beschouwd als semi-heilig. Na een (verplicht) kerkbezoek stond het de gelovige jeugd vrij de dag in te vullen met ontspannende activiteiten. Nadat verschillende groepen protestanten seculariseerden, functioneerde de bijzondag alleen nog als zodanig in bevindelijk protestantse kringen.
Auteur
Jan de Bas [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
