De beroeping is het verzoek dat een protestantse kerkgemeenschap doet aan een predikant om aan die gemeente verbonden te worden (zie beroep).
De raad van de kerk is de handelende instantie, zij het dat de primaire activiteiten uitgevoerd kunnen worden door een daartoe ingestelde beroepingscommissie. De stemming over de beroeping is per gemeente verschillend geregeld: in de meeste gevallen rekent men met een gekwalificeerde meerderheid, bijvoorbeeld van 66,7 of 75% van de uitgebrachte stemmen. De beroeping kan leiden tot het aannemen ervan, waarna de beroepen predikant na enige tijd aan zijn nieuwe gemeente wordt verbonden. De beroeping kan ongedaan worden gemaakt door het verzoek van de beroepen predikant om hem daarvan te ontheffen. Men dient de hier aangegeven werkwijze duidelijk te onderscheiden van een sollicitatieprocedure, al komt die in dit verband in sommige kerkgenootschappen ook voor.
Auteur
H. Veldman [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
