Joseph Ratzinger werd na een conclaaf van nauwelijks twee dagen op 19 april 2005 tot paus verkozen.
Met deze keuze gaven de kardinalen aan dat ze doctrinaire lijn van Johannes Paulus II, althans voorlopig, wilden doortrekken. Als prefect van de Congregatie voor de geloofsleer (sinds 1981) en als decaan van het college van kardinalen (sinds 2002) was Ratzinger immers een van de voornaamste vertrouwelingen geweest van zijn voorganger. Met hun keuze voor een Europese theoloog die actief betrokken was geweest bij het Tweede Vaticaans Concilie maar teleurgesteld in de resultaten ervan, richtten de kardinalen hun blik naar binnen. Naar verwachting zal paus Benedictus XVI streven naar het behoud van een zo sterk mogelijke identiteit voor zijn kerk in een geseculariseerde wereld. Dat deze lijn weerstand oproept, zal hij daarbij wellicht voor lief nemen.
Auteur
Hans Cools [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
J. Ratzinger en P. Seewald, Zout der aarde: christendom en katholieke kerk aan het einde van het millenium (Baarn 1997)
H. Häring, Theologie und Ideologie bei Joseph Ratzinger (Düsseldorf 2001)
