Stellingen opgesteld tijdens de synode in Barmen (Duitsland), die in mei 1934 werd gehouden.
De Bekennende Kirche nam op deze synode zes stellingen als belijdenis aan, waarin zij de autonomie van het evangelie verdedigden ten opzichte van de wereldse machten, in dit geval het nationaal-socialistische regime. In de door Karl Barth opgestelde Thesen werd afgerekend met alle mogendheden die meenden dat zij een totalitaire greep op de samenleving konden uitoefenen. Hoewel de tekst een uiting van verzet en van de Kirchenkampf was, brak de Bekenntnissynode niet fundamenteel met het regime van Hitler. Het ging de synodeleden van verschillende protestantse snit (Lutheraner, Unierte en Reformierte christenen) erom dat de kerk gevrijwaard bleef van politieke bemoeienis. De stellingen waren een weerwoord tegen de Deutsche Christen die wel voor nazificatie van de kerk pleitten. Ze richtten zich echter niet tegen het nationaal-socialisme of de jodenvervolging als zodanig.
Tot op heden beschouwt de Evangelische Kerk in Duitsland de Barmer Thesen als een essentiële belijdenis. Ook de Protestantse Kerk in Nederland heeft de Barmer Thesen in haar kerkorde opgenomen.
Auteur
Beatrice de Graaf [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
George Harinck, Tussen Barmen en Amsterdam (Amstelveen 2003)
Eberhard Busch, Die Barmer Thesen 1934-2004 (Göttingen 2004)
