Begrip dat in de bijbel staat voor: wijding tot de dood.
Een christen mocht daarom alles wat gebannen was, niet aanraken. Het doden van mensen en dieren en het verwoesten van een stad gebeurde in opdracht van en tot eer van de heilige God die daarmee de zonden straft. Later heeft de ban ook betrekking op de uitsluiting of uitwerping uit de joodse synagoge. De ban is in de kerkelijke rechtspraak een algemeen bekendgemaakt vonnis waarin een duidelijk element van straf is omschreven. De Rooms-Katholieke Kerk kent het pauselijk vonnis, zoals de banbul tegen Luther. De protestantse kerken kennen de ban als laatste uitspraak in een tuchtproces; veel kerken kennen een formulier voor de ban. Verder kende het Duitse keizerrijk de rijksban, zoals die van Karel V tegen Luther, 1521, waarmee de gebannene vogelvrij werd verklaard.
Auteur
H. Veldman [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
