Latijn voor: wees gegroet, Maria.
Kort gebed gericht tot Maria, dat in het Nederlands bekend is als het weesgegroetje en vooral verbreid is onder rooms-katholieken. De oudste kern bestaat uit twee begroetingen van Maria, ontleend aan het verhaal van de geboorte van Jezus: die van de engel (Luc. 1:28) en die van Elisabeth (Luc. 1: 42). In de loop van de Middeleeuwen is dit gebed bijzonder populair geworden. Met name de opkomst van de rozenkrans en het rozenhoedje hebben een belangrijke rol gespeeld bij de verbreiding. Aan het eind van de Middeleeuwen is een korte formule toegevoegd waarin Maria wordt gevraagd de zondaars te gedenken in het uur van hun dood. Het volledige Ave Maria, met de toevoeging, is in 1568 opgenomen in het brevier van de rooms-katholieke kerk.
Auteur
Gerard Rouwhorst [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
A. Verheul, ‘Weesgegroet’, in: Liturgisch Woordenboek, II (1968), 2901-2905
