Opvatting die stelt dat een christelijke kerk haar leergezag ontleent aan een ononderbroken lijn die loopt van Christus, over de apostelen tot de tegenwoordige bekleders van het ambt.
Onder andere de (Rooms- en Oud-)Katholieke, de Orthodoxe en de Anglicaanse Kerken geven elkaar opvolgende bisschoppen dat leergezag aan elkaar door, door middel van een wijding. Krachtens die wijding kunnen de bisschoppen op hun beurt priesters en diakenen wijden, die gerechtigd zijn sacramenten toe te dienen. Bijgevolg erkent de Rooms-Katholieke Kerk sacramenten die door niet-gewijde ambtsdragers zijn toegediend over het algemeen niet. Tevens is voor de Rooms-Katholieke Kerk de apostolische successie onlosmakelijk verbonden met het primaatschap van de bisschop van Rome, de paus, onder verwijzing naar Matt. 16:18: ‘En Ik zeg u, dat gij Petrus zijt, en op deze rots (petra) zal Ik mijn gemeente bouwen.’
Auteur
Hans Cools [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
F. Puglisi en D.J. Billy (red.), Apostolic Continuity of the Church and Apostolic Succession (Leuven 1996)
