Vertegenwoordiger of legaat van de paus.
Dat is steeds een bisschop bij de kerk, dat wil zeggen de bisdommen van een bepaald gebied, veelal een land, en dus niet een bisschop die tevens diplomatiek bij een regering geaccrediteerd is. Zijn taak is binnenkerkelijk en betreft, net als bij een diplomatieke gezant, de zorg dat de banden van eenheid tussen de apostolische stoel te Rome en de bisdommen steeds hechter en doeltreffender worden. Daartoe bericht hij Rome geregeld over de kerk ter plaatse, steunt hij de bisschoppen in hun ambt, speelt hij een informatieve rol bij bisschopsbenoemingen en bevordert hij met de bisschoppen oecumenische en interreligieuze contacten en initiatieven voor de vrede, vooruitgang en samenwerking van de volkeren (Codex Iuris Canonici). Er zijn nog maar weinig apostolische delegaten. In 172 staten wordt hun verbindingsrol vervuld door een diplomatieke vertegenwoordiger van de paus, een nuntius of pro-nuntius.
Auteur
R.G.W. Huysmans [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
