Liturgie die gevierd wordt volgens de traditie van het aartsbisdom Milaan.
De aanduiding ‘Ambrosiaans’ verwijst naar de kerkvader Ambrosius (339-397) die bisschop was van Milaan. De oudste kern van deze liturgie gaat terug op de tijd van Ambrosius, maar deze kan niet als de stichter van deze liturgie worden beschouwd. De Ambrosiaanse liturgie heeft zich veeleer geleidelijk, ongeveer tussen de vierde en de tiende eeuw, ontwikkeld.
Ze vertoont veel overeenkomsten met de Romeinse liturgie, maar heeft daarnaast ook een aantal eigen kenmerken. Zo kent, in tegenstelling tot het Romeinse Misritueel, het Ambrosiaanse, vanouds een Oudtestamentische Schriftlezing. Zowel de teksten als de melodieën van de liturgische gezangen wijken af van die van het gregoriaanse en het kerkelijk jaar kent een aantal eigen feestdagen.
In de jaren zeventig van de twintigste eeuw heeft de Ambrosiaanse liturgie een hervorming ondergaan (nieuw missaal in 1976).
Auteur
Gerard Rouwhorst [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
P. Borella, ‘Ambrosiaanse liturgie’, in: Liturgisch Woordenboek, deel I (Roermond 1962), 128-144
