Humanistisch geleerde (Baflo 23.8.1443 - Heidelberg 27.10.1485)
Als zoon van een geestelijke studeerde Agricola vanaf 1456 te Erfurt, Leuven, Keulen en Pavia. Agricola verbleef zes jaar in Ferrara, waar hij zich verdiepte in de humanistische studies en promoveerde. Hij was verbonden aan het hof van hertog Ercole d’Este. In 1479 keerde Agricola terug naar Nederland. Hij werkte van 1480-1484 als schrijver voor de stad Groningen. Agricola was verbonden aan de kring geleerden rond het klooster Aduard en hij correspondeerde met Gansfort. In 1484 vertrok hij naar het hof van bisschop Johannes Dalberg te Heidelberg. Met hem reisde Agricola in 1485 naar het pauselijk hof te Rome. Op de terugreis werd Agricola ziek en overleed.
Zijn werkzaamheden richtten zich op het bestuderen van klassieke werken en het Nieuwe Testament in de grondtalen. Zijn belangrijkste publicaties zijn De inventione dialectica en een biografie van Petrarca. Erasmus is een van zijn belangrijkste leerlingen.
Auteur
Matthijs Driebergen [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Zie ook
Rudolf Agricola
