Uitroep of korte tekst die tijdens christelijke liturgievieringen gemeenschappelijk wordt gezongen of gesproken door de gelovigen.
De oorsprong ervan gaat terug op de Oudheid toen het gebruikelijk was dat een volksmenigte tijdens publieke bijeenkomsten, bijvoorbeeld volksvergaderingen, door middel van kreten instemmend of afkeurend reageerde op bepaalde besluiten of toespraken. In de christelijke liturgie vervullen acclamaties een belangrijke rol als uitingen van betrokken deelname van de gelovigen. Bekende voorbeelden van acclamaties zijn het Amen, het Alleluia en het Kyrie eleison (Heer ontferm u). Bekende liturgische gezangen die een vaste plaats hebben in de viering van de eucharistie, op muziek zijn gezet door klassieke componisten en vaak worden uitgevoerd door een koor, zoals het Sanctus (Jesaja 6: 3) en het Agnus Dei (Lam Gods), zijn van oorsprong acclamaties.
Auteur
Gerard Rouwhorst [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
A. Häussling, Akklamationen und Formeln, in: R. Berger (e.a.), Gestalt des Gottesdienstes. Gottesdienst der Kirche 3 (Regensburg 1987)
