Hervormd predikant in onder andere Koudum, Groningen en Den Haag en lector in de protestantse theologie aan de Katholieke Universiteit te Nijmegen (’s-Gravenmoer 5.5.1909 - 25.12.2005)
In 1941 promoveerde hij in Utrecht op: Pascal als apologetisch prediker. Aalders was voorzitter van de Liturgische Kring en medeoprichter van het blad Kerk en Eredienst. In 1969 schreef hij zijn Open brief als protest tegen de barthiaanse apostolaatstheologie.
In 1971 was hij met G.C. van Niftrik een van de belangrijkste opstellers van het Getuigenis. Aalders schreef vele boeken met als terugkerend thema het antwoord van de Schrift op de vragen van de tijd. Hij legde daarbij sterk de nadruk op de betekenis van de periode tussen het Oude Testament en het Nieuwe Testament en op de historische realiteit van Christus als de zoon des mensen en wereldheiland.
Enkele van zijn belangrijkste werken zijn Theocratie of ideologie (1977), Wet, tragedie, evangelie (1979), De kerk het hart van de wereldgeschiedenis (1995) en De apocalyptische Christus (1995).
Auteur
H. Klink [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Herman Oevermans en Johan Snel, “‘We hebben een venster op de eeuwigheid nodig”. Dr W. Aalders over zijn levenslange pleidooi voor innerlijkheid’, in: Wapenveld 49 (1999), 58-69
Zie ook
Willem Aalders (2009)
