Predikant en sociaal hervormer; een van de leidende figuren van het Réveil en de Christelijke Vrienden (Zevenaar 17.5.1804 - Mariánské Láznê [Tsjechoslowakije] 11.7.1876)
Hij schreef volksvertellingen, oudheidkundige schetsen en bijbels-historische studies Heldring werd in 1827 predikant te Hemmen. Hij kwam na innerlijke ommekeer tot radicale overgave aan Christus. Vervolgens wijdde zich intensief en langdurig aan armoedebestrijding en kortstondig aan de drankbestrijding.
Heldring stichtte in Zetten het asiel Steenbeek (1848) en de tehuizen Talitha Kumi (1857) en Bethel (1863). In de omgang met de opgenomen meisjes toonde hij zich een begaafd pedagoog (zie ook Heldringstichtingen). Heldring zette zich ook in voor het christelijk onderwijs, de zending en de kerk. In Zetten stichtte hij een christelijke normaalschool (1864) en de Vluchtheuvelkerk (1867). Postuum verscheen Leven en arbeid (Leiden 1881).
Auteur
O.W. Dubois [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
A. van der Hoeven, Otto Gerhard Heldring (Amsterdam 1942)
Zie ook
Ottho Gerhard Heldring (2009)
