Ouderengeneeskunde, een medisch specialisme in het ziekenhuis dat zich toelegt op diagnostiek en behandeling van oudere mensen met meerdere aandoeningen tegelijk, of ook met complexe problematiek van lichamelijke, psychische en sociale aard tegelijk.
Veel voorkomende problemen betreffen het gelijktijdige gebruik van veel verschillende medicijnen, het geheugen, de stemming, het bewegen, de voeding, en het kunnen ophouden van de urine. Christelijke literatuur over ouderdom richt zich niet zelden op het thema ‘christelijk sterven’.
Geriaters worden vaak bijgestaan door gespecialiseerde verpleegkundigen, maatschappelijk werkers, psychologen, diëtisten en fysiotherapeuten, terwijl samenwerking met psychiaters, neurologen, orthopeden ook tot hun dagelijkse praktijk behoort. De opleiding tot geriater duurt vijf jaar; twee jaar interne geneeskunde en drie jaar klinische geriatrie.
Auteur
J.W.G. Meissner [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
H. van Riessen e.a., Nooit te oud…(Barneveld 1994)
Th.J. ten Cate, Opleiden van medisch specialisten: achtergronden en praktijk (Houten 2003)
