Engels wiskundige, logicus en filosoof (Ramsgate 15.12.1861 - Cambridge [VS] 30.12.1947)
Whitehead doceerde in Cambridge en in Londen. Samen met Bertrand Russell, zijn student, schreef hij de Principia mathematica (1910-1913). Hij interesseerde zich geleidelijk meer in de vragen die oprezen vanuit de natuurkunde en de filosofie van de natuur. In de periode 1925-1929 kwamen drie invloedrijke werken tot stand: Science and the modern world, Religion in the making en Process and reality. An essay in cosmology. Dit laatste werk bevat de meest systematische uitwerking van zijn denken. Het eindigt met een hoofdstuk ‘God and the world’.
Het denken van Whitehead heeft aanleiding gegeven tot wat men is gaan noemen ‘procestheologie’, omdat hij God op een wijsgerige wijze ter sprake brengt en toch ook aandacht heeft voor de eigen inbreng van het christelijke geloof. Adventures of ideas en Modes of thought hernemen de voornaamste inzichten van de hoofdwerken op wat minder technische wijze.
Auteur
J. van der Veken [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
V. Lowe, Alfred North Whitehead. The Man and His Work. Volume I: 1861-1910. Volume II: J.B. Schneewind (ed.)1910-1947 (Baltimore 1985 en 1990)
Palmyre M.F. Oomen, Doet God ertoe? Een interpretatie van Whitehead als bijdrage aan een theologie van Gods handelen (Kampen 2004 2e druk)
