Stroming binnen de neoscholastiek, die zich speciaal richt op de filosofie en theologie van Thomas van Aquino.
Zij beslaat de periode van 1850-1960, met uitlopers tot in de eenentwintigste eeuw. Tot een van de vruchten van het neothomisme behoort de kritische uitgave van de werken van Thomas van Aquino (editio Leonina). Ook verschijnen theologische en filosofische handboeken ‘in de geest van Thomas’. Mede door historisch onderzoek dat in deze periode wordt verricht naar middeleeuwse theologie, ontstonden interpretaties van Thomas die de neoscholastiek van binnenuit kritiseerden en open braken.
Daarbij is de benadering van het werk van Thomas sterk bepaald door een afwerende houding tegen de moderne stromingen in kerk en theologie enerzijds en maatschappij, politiek en filosofie anderzijds.
Auteur
H.W.M. Rikhof [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
H. Robbers, Neo-Thomisme en moderne wijsbegeerte (Utrecht 1951)
