Frans filosoof en theoloog (Parijs 18.11.1882 - Toulouse 28.04.1973)
Hij studeerde onder anderen bij Bergson aan de Sorbonne en trad in 1906 samen met zijn vrouw Raïssa toe tot de Rooms-Katholieke Kerk. Van 1914 tot 1939 doceerde Maritain aan het Institut Catholique in Parijs, vervolgens verbleef hij tot 1960 als professor in de filosofie in de Verenigde Staten.
In zijn geschriften over metafysische vragen baseerde hij zich vooral op Thomas van Aquino, maar zette diens inzichten ook met het oog op de actuele sociale en politieke verhoudingen uiteen.
Het echtpaar Maritain inspireerde onder anderen Pieter van der Meer de Walcheren. Hij was betrokken bij de opstelling van de verklaring van de Verenigde Naties over de mensenrechten (1948). Aanvankelijk conservatief, ontwikkelde hij zich rond 1930 tot een invloedrijk pleitbezorger van een progressief katholicisme, werd echter in zijn laatste levensjaren weer behoudend. Zijn laatste levensjaren bracht hij door bij de broeders van Charles de *Foucauld.
Auteur
Gian Ackermans [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
John M. Dunaway, Jacques Maritain (Boston 1978)
