Schots filosoof en historicus (Berwickshire 26.4.1711 - Edinburgh 25.8.1776)
Hume ontwikkelde een sceptische filosofie op basis van de gedachte, dat het enige waarmee mensen in direct contact staan niet voorwerpen in de wereld zijn, maar impressions and ideas, voorstellingen en indrukken van voorwerpen waarvan we menen dat ze buiten de geest en in de wereld bestaan. Zo ontkende hij dat we kennis kunnen hebben van wat verder zou reiken dan onze eigen indrukken en voorstellingen; dat personen identiteit door de tijd hebben; dat het rationeel is om te denken dat een bepaalde gebeurtenis de oorzaak kan zijn van een andere gebeurtenis; of dat inductie een rationele wijze van redeneren is.
Over religie betoogde Hume dat the argument from design voor het bestaan van God onhoudbaar is en dat het nooit redelijk is om te geloven dat er een wonder gebeurd is. Zijn belangrijkste werken zijn A Treatise of Human Nature (1739- 1740) en An Enquiry concerning Human Understanding (1748).
Auteur
René van Woudenberg [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
David Fate Norton, The Cambridge Companion to Hume (Cambridge 1993)
Joseph Houston, Reported Miracles. A Critique of Hume (Cambridge 1994)
